ฮาๆๆ ไมไ่ด้มาอัพ นานมากๆ แล้วก็มาอัพสักที มาอัพตอนตี 5 พอดีไม่ได้นอน ไม่ใช่ตื่นเช้าน่ะ
วันนี้ผมจะพูดเรื่องเพื่อนของผมคนหนึ่ง ชื่อ โตโต้ ผมจะเรียกมันว่า ไอ่โต้
ไอ่นี้ไม่ใช่เพื่อนธรรมดาของผม มาเกือบจะทุกวันตั้งแต่ผม ออกจาก ม.4 โรงเรียนนั้น ผมก็จะคิดถึงมันบ่อยๆ
ทำไมผมถึงชอบคิดถึงมันหน่ะเหรอ อาจเป็นเพราะ มันนิสัยดี มันเคยบอกอีกว่า
" ผู้หญิงหน่ะเราต้องดูแลเขาดีๆ "
ถึงมันจะเคยเดินชนผมครั้งหนึ่ง แต่ไมไ่ด้ขอโทษ ก็ตามแต่ตอนนั้น ผมมันรีบน่ะ
ไอ่โต้แคร์ความรู้สึกของเพื่อนทุกคนเสมอ มันเลยมีเพื่อนมากไง
ไอ่โต้ ชอบเล่นดนตรี มันได้อยู่ คณะที่เกี่ยวกับดนตรีแน่ๆ ตอนมหาลัย
ผมเจอ มันบ่อยๆ ตอนพักเรียน มันจะชอบอยู่กับกลุ่มเพื่อนของมัน
มันเรียน ศิลป์ ฝรั่งเศษ
ไอ่โต้ ตอนกลางวันๆ มันจะชอบเล่นบอล กับเพื่อนๆ
พอว่างๆ มันจะชอบเล่นกีต้า ตอนพักเรียน
ไอ่โต้เคยเป็นนักวิ่ง 400 เมตร ตอนวันกีฬาสี
ไอ่โต้จะชอบมองมาที่ผมตอนท้อ แล้วสายตาของมันเหมือนบอกให้ผม สู้ ต่อไป
แม้กระทั่ง ช่วงสุดท้ายที่ผมทนเรียนอยู่ที่นั้น ไอ่โต้ มาที่รถ แม่ของผม มายืนหน้ารถแม่ของผม แล้ว ขอร้องให้ผมกลับไปเรียนกับเพื่อนๆ
ไอ่โต้มองหน้าผมตลอด ผมก็ใจอ่อน ลงไปเรียน
แต่ขอโทษหว่ะเพื่อน ผมเรียนแค่ไม่กี่วันผมก็ไม่ไปเรียนที่โรงเรียนนั้นแล้ว
อย่างน้อยที่โรงเรียนนั้นก็ทำให้ผม มีความสุขกับเพื่อนคนหนึ่ง ที่ชื่อว่าโตโต้
อย่างงี้เขาเรียกว่า เล็กน้อยมหาศาล ใช่ไหม
ตอนนี้ ผมคิดถึงมันมากๆ มันคงเข้ามหาลัยไปแล้ว ขอโทษที่ไม่ได้ขอเบอร์ แกไว้
หวังว่าตอนนี้แกคงมีความสุขมากสิน่ะ เพื่อนรักของผม
มีเรื่องที่จะเขียนเกี่ยวกับแกมากกว่านี้หว่ะ แต่กูยิ่งเขียนยิ่งอยากร้องไห้
เพื่อนภาษาญี่ปุ่นเขียนแบบนี้สิน่ะ ともだち
ไอ่โต้ถ้าชาติหน้ามีอีกกูขอเป็นเพื่อนมึงอีกน่ะ
edit @ 2007/08/10 06:26:46
edit @ 2007/08/10 06:28:53
